رو راست
ماه سپید دربیشه ها می درخشد
ازهر شاخساری آوایی بر می خیزد
در زیر شاخه ها ای نازنین دلدار
برکه مانند آیینه ی ژرف
نیمرخ بید تیره رنگ را
آنجا ک باد زاری سر می دهد
منعکس می سازد
اینک ساعت رویا فرا رسیده آسایشی دلنواز
از آسمانی که دختر شبانگاهی
آن را با رنگی خوش درآمیخته
گویی فرود می آید!
چه ساعت دلپذیری!
برچسب:
نویسنده: کاوه کاشفی